Hindoeïstisch huwelijk

Hindoeïstisch huwelijk

Het huwelijk wordt overal anders gevierd. Amita Sejpal, de public relations manager van de Swami Nayaran-tempel in Antwerpen, legde LECA uit welke tradities er aan een Indisch Hindoeïstisch huwelijk verbonden zijn. Hindoeïstische huwelijken staan hier bekend om hun kleurrijke rituelen, maar worden in het thuisland anders gevierd naargelang de religieuze vertakking en de bevolkingsgroep waartoe de partners behoren. Amita en haar man zijn in India getrouwd en kwamen daarna naar België. In ons land komen Hindoeïstische huwelijken niet zo vaak voor. Als Hindoes wel hier trouwen, is de viering gewoonlijk een kortere versie van het typische Hindoeïstische huwelijk in het thuisland.

Partner

Binnen de Hindoeïstische gemeenschap zijn er nog veel gearrangeerde huwelijken. Veel ouders gaan voor hun dochter op zoek gaan naar een geschikte huwelijkskandidaat. Het gebeurt ook dat een jongen zich spontaan aanbiedt bij een familie met een huwbare dochter of dat het meisje al iemand op het oog heeft met wie ze graag wil trouwen. Een gearrangeerd huwelijk heeft hier een erg slechte bijklank, maar wordt door Hindoes niet zo dwingend als hier ervaren: het huwelijk gaat enkel door als het meisje akkoord gaat met de keuze van haar ouders. Is dat niet het geval, dan kan zij niet gedwongen worden en moet er een andere partner worden gezocht. Als de jongen wel in de smaak valt bij het meisje, wordt nagegaan of de bruid en de bruidegom geschikte partners voor elkaar zijn. In India zijn de mensen ingedeeld in verschillende kasten of sociale klassen. Om te kunnen trouwen moeten bruid en bruidegom tot dezelfde sociale klasse behoren. Een jongen uit de middenklasse kan dus alleen maar trouwen met een meisje dat eveneens tot de middenklasse behoort en niet met iemand die rijker of armer is. Bij de voorbereidingen van het huwelijk worden ook de astrologische sterrenbeelden die de bruid en de bruidegom bij hun geboorte meekregen, bestudeerd. Deze horoscopen moeten bij elkaar passen. Er wordt bijvoorbeeld gekeken of het koppel samen gelukkig zal worden en of de sterrenbeelden voorspoed zullen brengen. Als dat volgens de horoscoop niet zo is, dan is het huwelijk gedoemd te mislukken en worden de huwelijksplannen opgeborgen. Naast de keuze van een partner worden ook de data van de verloving en van het huwelijk aan de hand van de astrologische sterrenbeelden bepaald.

Verloving

Als blijkt dat de jongen en het meisje bij elkaar passen op het vlak van kaste en sterrenbeelden en het meisje haar goedkeuring heeft gegeven over de jongen, wordt de verloving geregeld. De verloving gaat traditioneel van start met een korte verlovingsceremonie waarbij verlovingsringen worden uitgewisseld. Deze plechtigheid wordt in een klein zaaltje gehouden, in het bijzijn van familie en vrienden. Een Hindoeïstisch koppel is minstens één jaar verloofd. Tijdens deze periode kunnen het meisje en de jongen elkaar geregeld ontmoeten. Ze mogen echter niet te lang bij elkaar blijven en zeker niet de nacht met elkaar doorbrengen. Als tijdens de verloving blijkt dat bruid en bruidegom toch niet voor elkaar gemaakt zijn, wordt de verloving verbroken en het huwelijk afgeblazen. Een vrijgezellenavond of een officieel aanzoek om de hand van het meisje komen binnen de Hindoeïstische cultuur niet voor.

Bindi

In het Westen dragen veel mensen een trouwring als zij gehuwd zijn. Binnen de Hindoeïstische cultuur is dart niet het geval. Wel dragen vrouwen een ander symbool dat op hun gehuwde status wijst. Zij dragen namelijk een ‘bindi’, ook wel gekend als het derde oog. Dat is een stipje dat wordt aangebracht tussen de ogen. Mannen dragen geen tekens die verwijzen naar hun huwelijk. Tijdens de trouwceremonie wordt er verwacht dat de vrouw een rood en wit gekleurde ‘saree’ (een grote wikkeldoek) draagt. Ze wordt ook rijkelijk versierd met allerlei gouden juwelen. De man draagt een tuniek met een broek. Hij hoeft geen rekening te houden met verplichte kleuren: behalve zwart zijn alle kleuren toegestaan.

Zeven dagen feest

Binnen de Hindoeïstische gemeenschap waar Amita deel van uitmaakt, wordt een huwelijk zeven dagen gevierd. Op elk van die dagen staat een andere feestelijke gebeurtenis op het programma. Zo wordt er bijvoorbeeld een volledige dag gespendeerd aan het versieren van de bruid met henna. Voor deze gelegenheid wordt een hennaspecialist uitgenodigd die de bruid van voet tot knie en van hand tot schouder decoreert. Tijdens dit hennafeest wordt de bruid vergezeld door haar familie en vrienden. Twee van de zeven dagen zijn voorzien voor familiediners, waarbij de dichtste familieleden van de bruid en de bruidegom elkaar ontmoeten. De ene keer gebeurt dit in het huis van de jongen, de andere keer in de woonplaats van het meisje. Tijdens de zevendaagse feestperiode geven de families elkaar ook allerlei geschenkjes. Op andere dagen worden grote dans- en eetfeesten gehouden, waarbij speciale vegetarische gerechten op het menu staan. Op deze feesten zijn er meestal 1000 tot 1500 gasten aanwezig. Vaak is het dan ook niet eenvoudig om een feestzaal te vinden waar al deze genodigden kunnen meegenieten van de pracht en praal van het trouwfeest. De gasten brengen allerlei cadeautjes mee voor het kersverse paar. Meestal gaat het om geld, maar soms worden ook juwelen, goud of bloemen geschonken. Op de laatste dag van het trouwfeest wordt de huwelijksplechtigheid gehouden. Daarna volgt een receptie , waarna de schoonfamilie de bruid meeneemt naar het ouderlijke huis. Daar woont het bruidspaar tijdelijk in. Nadat het huwelijk gesloten is mogen ze ook hun eerste nacht met elkaar doorbrengen. Nadien vertrekken ze samen op huwelijksreis.

Huwelijksplechtigheid

Op de laatste dag van het zevendaagse trouwfeest wordt de huwelijksplechtigheid gehouden. Hiervoor wordt een baldakijn of ‘maro’ gebouwd in het zaaltje waar de plechtigheid plaats heeft. Een baldakijn is een kleine nabootsing van een tempel en bestaat uit vier palen waar een mooi kleed bovenop gelegd wordt. Soms worden er ter decoratie ook nog andere dingen aan de maro opgehangen. Tijdens de ceremonie neemt het koppel plaats onder de baldakijn en worden er verschillende rituelen uitgevoerd. Het belangrijkste daarvan is het offervuur. Daarbij stapt het bruidspaar zeven keer rond het vuur. Ondertussen legt het koppel ook zeven geloftes af, waarmee zij zich voor het leven aan elkaar binden. Deze geloftes gaan over hun toekomstige leven samen, maar ook over hun families en vrienden. De eerste drie keer dat het koppel rond het offervuur stapt, gaat de vrouw voorop om haar echtgenoot te beschermen. Volgens een oud geloof zou de vrouw immers al drie kosmologische echtgenoten hebben gehad die de nieuwe echtgenoot willen bestoken. Bij de vierde keer neemt de bruidegom de hand vast van zijn bruid om aan te tonen dat ze één zijn geworden. Na elke rondgang wordt er gepofte rijst, ook wel ‘lava’ genoemd, in het vuur geofferd en komt de vrouw aan de rechterzijde van haar man te staan. Na de laatste keer neemt ze plaats aan zijn linkerzijde. Zo staat ze niet alleen dichter bij zijn hart, maar laat ze ook zien dat ze met elkaar verbonden zijn. Op het einde van de lange ceremonie neemt de man rood vermiljoenpoeder, waarmee hij de haarscheiding van zijn echtgenote insmeert. Zo wordt er op gewezen dat zij voortaan als een gehuwde vrouw door het leven gaat.