Verzamelen

Verzamelen

Iedereen kent minstens één persoon die iets verzamelt. Verzamelen zou namelijk één van de oudste tradities zijn. Vroeger was het verzamelen van waardevolle objecten in de eerste plaats voorbehouden voor geestelijke en wereldlijke machthebbers, maar vooral vanaf de negentiende eeuw heeft het verzamelen een democratiseringsproces ondergaan. Vandaag de dag kan werkelijk iedereen verzamelaar worden. Het is zelfs zo dat alle mogelijke objecten, dus ook zeer triviale objecten, ondertussen kunnen worden uitverkoren als object van een verzameling. Dit wordt dikwijls beschouwd als het toppunt van onze westerse consumptie- en wegwerpcultuur. Desalniettemin zijn vele private collecties erg waardevol, niet enkel voor de verzamelaar zelf, maar onder andere ook voor het nageslacht.

Er bestaan verschillende redenen om te verzamelen: sommigen verzamelen objecten omwille van hun emotionele waarde, anderen omwille van hun esthetische waarde, nog anderen omwille van hun historische waarde en er zijn ongetwijfeld nog vele andere redenen waarom verzamelaars een verzameling aanleggen. Een reden die alle verzamelaars alvast gemeenschappelijk hebben, is hun passie voor het verzamelen enerzijds en voor bepaalde objecten en onderwerpen anderzijds. Wanneer deze verzameldrift eenmaal de kop opsteekt, kan de verzamelaar zijn of haar zoektocht starten. Hij of zij kan daarvoor terecht bij antiquairs, in tweedehandswinkels, op ruilbeurzen, op internet en dergelijke. Voor de meeste verzamelaars verschaft de zoektocht hen minstens evenveel plezier als de vondst zelf. Uiteindelijk ontstaat een private collectie die met de nodige zorg geconserveerd wordt voor het nageslacht. De verzameling kan steeds verder worden uitgebreid, kan worden onderzocht, kan worden uitgeleend aan musea of andere instellingen, … 

LITERATUUR

Thijs, A.K.L., ‘Verzamelaars en producenten van bedevaartvaantjes (1853-1970) emotionele omgang met traditioneel religieus erfgoed’, Volkskunde 111 (2010), nr. 2, p. 117-144.